🧠 قوانین طلایی برنامهریزی
اگرحال شروع نداری
حواست میپره
بدنت سنگین میشه
اینها دفاع روانه، نه تنبلی.
واکنش درست:
«میفهمم میترسی، ولی من فقط ۱۵ دقیقه میخونم.»
روان از «شروع کامل» میترسه.
امروز باید همه رو تموم کنم
فقط عنوان، فقط یک سؤال، فقط یک پاراگراف
شروع کوچیک = امنیت روان
تمرکز قبل از مطالعه نمیاد؛
بعد از نشستن میاد.
قانون عملی:
من با ذهن شلوغ میشینم؛
تمرکز خودش ساخته میشه
ذهن وقتی گیر افتادن رو حس کنه، فرار میکنه.
قانون نجات:
۳۰–۵۰ دقیقه مطالعه
استراحت واقعی
کم ولی مداوم > زیاد ولی مقطعی
اگر یک روز خراب شد:
خودسرزنش
جبران افراطی
ولکردن
فقط بگو:
«این برنامه انسانیست، نه ماشینی.»
و فردا سبکتر ادامه بده.
روان از حفظ بیمعنا متنفره.
پس:
اول تصویر
بعد رابطه
آخر اسم و عدد
فهم = کاهش اضطراب = تمرکز
اگر حوصله نوشتن نداری:
فقط خط بکش
فقط علامت بزن
فقط ۳ کلمه بنویس
کاملنویسی ممنوع
اگر درس = اجبار → فرار
اگر درس = انتخاب → همکاری
قبل شروع بگو:
«من برای خودم میخونم، نه برای نمره یا قضاوت.»
حواست پرت شد؟
تمرکز یعنی: برگشتن دوباره
نه بیحواس نشدن.
روان با جهش میشکنه؛
با پله امن میسازه.
۷۰٪ → ۸۵٪ → ۱۰۰٪
🧠 جمله نجات برنامه
«من لازم نیست عالی بخونم؛
فقط باید ادامه بدم.»
نظرات